علائم اولیه زخم پای دیابتی: زخم معمولاً بی‌صدا شروع می‌شود

بیشتر زخم‌های پای دیابتی با فشار یا آسیب کوچکی شروع می‌شوند که به‌خاطر بی‌حسی حس نمی‌شود: پینه‌ای که زیرش خونریزی کرده، تاولی از کفش تنگ، ترک پاشنه یا سوختگی با آب داغ. اگر این نشانه‌ها زود دیده و درمان شوند، اغلب به زخم عمیق نمی‌رسند.

لکه تیره یا خون زیر پینه، تاول، ترک عمیق، قرمزی یا گرمی یک قسمت از پا، تغییر رنگ پوست، لکه ترشح روی جوراب و بوی بد از نشانه‌های اولیه‌اند. بی‌حسی و گزگز هم نشان می‌دهد پا در خطر است.

تاول را نترکانید، روی آن را با یک پانسمان تمیز بپوشانید، با آن نقطه راه نروید و ظرف یک روز آن را به درمانگر نشان دهید. در پای بی‌حس، تاول به‌راحتی به زخم تبدیل می‌شود.

نه. تراشیدن پینه با تیغ در خانه یکی از علت‌های شایع زخم پای دیابتی است. پینه باید توسط درمانگر برداشته شود و علت فشار، مثل کفش نامناسب، هم اصلاح شود.

سیاه شدن انگشت معمولاً یعنی خون کافی به آن نمی‌رسد یا بافت آسیب دیده است و یک وضعیت فوری است. همان روز به پزشک یا اورژانس مراجعه کنید و منتظر بهتر شدن نمانید.

قند خون بالا در طول سال‌ها به اعصاب پا آسیب می‌زند (نوروپاتی). در این حالت درد، گرما و فشار کمتر حس می‌شود و زخم ممکن است روزها دیده نشود. به همین دلیل معاینه روزانه پا با چشم مهم‌تر از منتظر ماندن برای درد است.

خود بیمار یا خانواده هر روز پا را نگاه کنند. معاینه توسط درمانگر بر اساس میزان خطر است: در خطر پایین سالی یک بار و در بیمارانی که سابقه زخم یا قطع عضو دارند هر یک تا سه ماه، طبق راهنمای IWGDF.

بله. در شهریار، اندیشه، فردیس و شهر قدس ویزیت پا و زخم در منزل با هماهنگی قبلی انجام می‌شود. اگر زخم باز، تب یا سیاه شدن پوست دارید، تماس بگیرید تا همان روز مسیر درمان مشخص شود.