هیچ پمادی زخم پای دیابتی را درمان نمی‌کند؛ و این مهم‌ترین چیزی است که باید بدانید

هیچ پماد واحدی به‌عنوان بهترین وجود ندارد و راهنماهای بالینی بین‌المللی هیچ پمادی را به‌عنوان درمان زخم پای دیابتی توصیه نمی‌کنند. انتخاب محصول موضعی به وضعیت زخم بستگی دارد: زخم پرترشح به جاذب مثل آلژینات نیاز دارد، زخم خشک به هیدروژل، و زخم با بار میکروبی بالا برای دوره‌ای محدود به محصول ضدمیکروبی. آنچه واقعاً زخم را می‌بندد تخلیه فشار، دبریدمان، کنترل قند خون و جریان خون کافی است.

برای زخم مزمن دیابتی توصیه نمی‌شود. موپیروسین آنتی‌بیوتیک موضعی برای عفونت‌های پوستی سطحی مثل زرد زخم است. راهنمای IWGDF/IDSA ۲۰۲۳ توصیه می‌کند از آنتی‌بیوتیک موضعی در کنار آنتی‌بیوتیک سیستمیک برای درمان عفونت پای دیابتی استفاده نشود، چون عفونت معمولاً عمیق‌تر از دسترس پماد است و مصرف طولانی‌مدت به مقاومت میکروبی منجر می‌شود.

یون نقره با آسیب به دیواره سلولی و آنزیم‌های باکتری بار میکروبی سطح زخم را کم می‌کند و مقاومت در برابرش کمتر از آنتی‌بیوتیک گزارش شده. اما کاهش بار میکروبی با تسریع بهبود زخم یکی نیست؛ راهنمای IWGDF/IDSA ۲۰۲۳ درباره فرآورده‌های نقره به‌عنوان درمان کمکی به دلیل نبود شواهد کافی توصیه‌ای ارائه نکرده است. استفاده منطقی نقره، دوره‌ای حدوداً دو هفته‌ای در زخم با نشانه بار میکروبی بالا و سپس بازارزیابی است.

محصولاتی که با نام‌های تجاری مختلف در دسته ژل‌ها و پمادهای ترمیمی عرضه می‌شوند، ترکیبات و سطح شواهد متفاوتی دارند و نمی‌توان با یک حکم همه را ارزیابی کرد. پیش از خرید هر محصول موضعی، پنج چیز را بررسی کنید: ماده مؤثره، مجوز سازمان غذا و دارو، نوع و مرحله زخمی که برایش تأیید شده، شواهد بالینی منتشرشده، و موارد منع مصرف. اگر محصولی برایتان تجویز شده، بسته‌بندی‌اش را با ما در میان بگذارید تا برای وضعیت مشخص زخم شما بررسی شود.

توصیه نمی‌شود. در زخم دیابتی دو خطر خاص وجود دارد: اول اینکه به‌خاطر نوروپاتی درد حس نمی‌شود، پس واکنش نامطلوب دیر فهمیده می‌شود؛ دوم اینکه پوشاندن زخم با مواد مختلف، ارزیابی عمق و وضعیت واقعی زخم را برای درمانگر سخت می‌کند. اگر زخمی دارید، پیش از گذاشتن هر چیزی تماس بگیرید؛ مشاوره تلفنی رایگان و شبانه‌روزی است.

به نوع محصول و میزان ترشح بستگی دارد، از یک تا هفت روز. اما یک اشتباه رایج، تعویض روزانه است: هر بار باز کردن پانسمان دمای بستر زخم را پایین می‌آورد و روند ترمیم را متوقف می‌کند. قاعده عملی این است که پانسمان تا زمان اشباع بماند، مگر اینکه ترشح از لبه بزند، بو بگیرد یا درد جدیدی ایجاد شود. جزئیات هر خانواده در راهنمای پانسمان نوین.

روی بستر زخم باز و به‌صورت روزمره نه. محلول‌های ضدعفونی قوی علاوه بر باکتری، به فیبروبلاست و سلول‌های در حال ترمیم هم آسیب می‌زنند. جای بتادین، پوست سالم اطراف زخم و آماده‌سازی پیش از اقدامات است. برای شست‌وشوی روزمره زخم، سرم نمکی گزینه استاندارد است.

معیار عملی، اندازه زخم است نه ظاهر روزانه‌اش. اگر بعد از دو تا چهار هفته مراقبت درست، ابعاد زخم کوچک نشده باشد، برنامه باید بازبینی شود. این یعنی یا محصول مناسب نیست، یا، که شایع‌تر است، یکی از آن چهار عامل اصلی رفع نشده. زخم را هر هفته اندازه بگیرید و یادداشت کنید؛ بدون عدد نمی‌شود درباره پیشرفت قضاوت کرد.

هزینه بسته به نوع و وسعت زخم، تعداد جلسات و مواد مصرفی متفاوت است. برای ویزیت در منزل، هزینه همراه با مواد مصرفی معمولاً بین ۲ تا ۵ میلیون تومان است. رقم دقیق پس از ارزیابی و پیش از شروع کار اعلام می‌شود. مشاوره تلفنی اولیه رایگان است.

کلینیک طرف قرارداد مستقیم با بیمه نیست، اما در پایان کار فاکتور روی سرنسخه با مهر پزشک متخصص صادر می‌شود تا آن را به بیمه خودتان تحویل بدهید و هزینه را بازپس بگیرید.

خط تلفن کلینیک ۲۴ ساعته پاسخگوست. پذیرش حضوری شنبه، دوشنبه و چهارشنبه از ساعت ۱۵ تا ۲۰ است، و ویزیت در منزل با هماهنگی تلفنی قبلی در شهریار، اندیشه، فردیس و شهر قدس انجام می‌شود.