انواع زخم: هر زخم علت و درمان خودش را دارد

شش نوع رایج زخم مزمن عبارت‌اند از زخم پای دیابتی، زخم بستر (زخم فشاری)، زخم وریدی پا، زخم شریانی، زخم سوختگی و زخم جراحی که جوش نخورده است. هر کدام علت متفاوتی دارند و درمانشان هم فرق می‌کند.

محل زخم مهم‌ترین سرنخ است: کف پا در بیمار دیابتی معمولاً زخم دیابتی است، دنبالچه و پاشنه در بیمار بستری زخم بستر، ساق پا با تورم زخم وریدی، و انگشتان با پای سرد زخم شریانی. تشخیص قطعی، به‌خصوص در زخم‌های مختلط، با معاینه انجام می‌شود.

زخم وریدی معمولاً بالای قوزک داخلی است، ترشح زیاد دارد و ساق متورم و تیره است؛ با بالا بردن پا درد کمتر می‌شود. زخم شریانی روی انگشتان یا پاشنه است، پا سرد و رنگ‌پریده است و درد با بالا بردن پا بیشتر می‌شود. درمانشان متضاد است و باند فشاری در زخم شریانی ممنوع است.

زخمی که ظرف ۴ تا ۱۲ هفته روند ترمیم مورد انتظار را طی نکند. اگر زخمی بعد از ۴ هفته مراقبت درست حدود نصف کوچک نشده باشد، احتمالاً علتی دارد که باید پیدا و برطرف شود.

زخم پای دیابتی و زخم شریانی به‌خاطر خطر عفونت عمقی و قانقاریا نیاز به توجه فوری‌تر دارند. اما هر زخمی که عفونی شود، گسترش پیدا کند یا با تب همراه باشد، خطرناک است و باید همان روز ارزیابی شود.

همه این انواع زخم در کلینیک نیلمهر در شهریار ارزیابی و درمان می‌شوند و برای بیمارانی که نمی‌توانند بیایند، ویزیت در منزل در شهریار، اندیشه، فردیس و شهر قدس انجام می‌شود. بررسی عروق با داپلر را انجام نمی‌دهیم و در صورت نیاز ارجاع می‌دهیم.